[Penguin004] : All this is 'Mistaken' or your 'Intended'
posted on 14 Mar 2008 12:07 by dcdiary in Penguin
ไม่อยากอยู่คนเดียว
แต่ก็ไม่อยากทำตัววุ่นวาย ให้ทู-เฟซ รำคาญ
ไม่อยากให้ฮาวี่ย์ลำบาก...ถึงเขาจะยินดีให้รบกวนก็เถอะ
แต่ฉันก็ไม่ได้อยู่คนเดียวนี่?...
เด็กๆก็อยู่ด้วยตลอด
แต่มันไม่เหมือนกัน
ฉัน ‘รัก' เจ้าพวกนี้เหมือนลูก เหมือนเลือดเนื้อเชื้อขัย
ไม่เคยรู้สึกว่ามันต่างออกไป...จนเร็วๆนี้
ไปพบกับฮาวี่ย์ระหว่างทางที่หนีแบทแมนอยู่...
เขาบอกว่า ‘ไปพักด้วยจนกว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยก็ได้...'
คำว่า ‘เรียบร้อย' ดูจะห่างไกลความจริงนัก
ยิ่งเมื่อ ทู-เฟซ กับ ฮาวี่ย์
เมื่อทั้งสอง ที่ต่างบุคลิก ต่างการกระทำ แต่ร่างเดียวกัน
คอยอยู่ใกล้ๆฉัน...
ฉันเตร่มาเรื่อยเปื่อยถึงลานน้ำแข็งเก่า อยากเข้าไปข้างในจัง...
เด็กๆหันมามอง เมื่อฉันเปรยออกมา...
เราร่วมมือกันพังประตูเข้าไป
ลานน้ำแข็ง ยังเย็นยะเยือกอยู่...
เด็กๆวิ่งนำลงไปสเก็ตบนลาน ร้องเสียงร่าเริง
พวกมันไม่ได้ยืดเส้น ยืดสาย นานอยู่เหมือนกัน
เราเอาแต่ขลุกอยู่ในรังของทู-เฟซ นานโขอยู่
ฉันก้าวเหยียบบนพื้นน้ำแข็ง
ไถลพรืด...
แล้วล้มป้าบ! เสียงดังลั่น
"หวาา...ฉันขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจทำเสียงดัง!!!...."
ฉันร้องขอโทษอย่างลืมตัว เพราะปกติเสียงเพียงเล็กน้อย ก็ทำให้ทู-เฟซตวาดใส่ได้
แต่ทุกอย่างนิ่ง เงียบ....และสงัด
ฉันลืมตาขึ้นช้าๆ....
ตอนนี้มีแค่ฉันกับลูกๆนี่นา?
ฉันนั่งแปะลงไปบนน้ำแข็ง
สองมือกุมท้อง เจ็บเป็นบ้า...
ดีแล้วที่ไม่มีใครอยู่...ขายหน้าสุดๆ
...ถ้าหมอนั่นอยู่ คงโดนหัวเราะใส่หน้าแถมเยาะเย้ยอีกยกใหญ่ๆ
กับฮาวี่ย์...ที่คงเดินเข้ามาแล้วพูดเบาๆว่า
‘เป็นอะไรมากไหม?'...แน่นอน
...
ฮาวี่ย์จะดุ ทู-เฟซไหมนะ?
ทู-เฟซ บอกว่าฮาวี่ย์บอกให้เขาดูแลฉัน...
แต่ฉันโตแล้วนะ...แล้วทู-เฟซก็ไม่ได้ดูแลฉันด้วย!
เอาแต่ดุ บ่น สบถ แล้วก็รังแกฉัน!
ไม่ได้ดูแลฉันเลยซักหน่อย...
ทู-เฟซน่ะ...
น้ำตาอุ่นๆที่หยดลงที่มือ
ฉันยกมันขึ้น มองดู
ฉัน....ร้องไห้?
ทำไม?
ความรู้สึกร้อนวูบที่วิ่งผ่านหน้าเมื่อกี้มันอะไร?
แค่นึกถึง ตอนที่เขาช่วยฉันขึ้นมาจากบ่อน้ำแข็งนั่น เท่านั้น...
นี่ฉันมีใจให้พวกเขาเหรอ?
ทู-เฟซ หรือว่า ฮาวี่ย์ ล่ะ?
เวลาที่อยู่กับ คนใดคนหนึ่ง
บรรยากาศรอบตัวมันก็เปลี่ยนไป
ฮาวี่ย์ ที่อบอุ่นและอ่อนโยน อยู่ด้วยแล้วสบายใจ
ทู-เฟซ เลือดร้อน โผงผาง อยู่ด้วยแล้วถึงกลัวแต่ก็รู้สึกดี...
ครีบนุ่มๆของเด็กๆวางแปะลงที่ตักฉัน
ตัวอื่นๆก็ตบเบาๆที่หลังฉัน
ปลอบโยน...โดยไม่ต้องใช้คำพูด
ระหว่างพวกเรา...มันไม่จำเป็น
.......
...
..
.
..
...
......
ฉันที่เล่นกับเด็กๆจนเพลีย หลับไปเมื่อไรก็ไม่รู้
รู้ตัวอีกที คือ มือใหญ่ที่ลูบเบาๆบนใบหน้า
ฉันลืมตาโพล่ง...พละออกจากมืออุ่นทันที
ทู-เฟซ!!?
"อ้ะ!!...ทู-เฟซ...แบบว่า!!...คือ!...ฉัน...เอ่อ..."
ฉันพยายามจะแก้ตัว...แต่หาคำพูดที่ถูกต้องไม่ได้เสียที
ฉันก้มหน้าลง หลับตาสนิท
รอกำปั้นเขกลงหัว เหมือนที่เคยโดน
เวลาที่เขาเจอตัว...
แต่มันไม่มาเสียที...กลับเป็นเสียงนุ่มๆที่ตอบกลับ
"..หาตัวเสียนาน...มาอยู่ที่นี่เอง"
ฉันเงยหน้ามองทันที
"เขาไม่อยู่แล้วล่ะครับ...เพนกวิน"
"...ฮาวี่ย์?"
เขายิ้ม
"ไม่ต้องกลัวนะครับ...เขาทำร้ายคุณไม่ได้อีกแล้ว"
ทำร้าย?...ฮาวี่ย์พูดถึงเรื่องอะไร?
แล้วเขาที่ว่าหมายถึงใคร?
เหมือนจะรู้ว่าฉันที่จ้องกลับ
ถามด้วยสายตาอยู่ เขาจึงตอบเสียงนุ่ม
"ทู-เฟซ จะไม่ปรากฎตัวอีกแล้วครับ...เขาจะหายไปอย่างสมบูรณ์"
ฉันมองกลับเลื่อนลอย...
เมื่อกี้เขาบอกว่า ทู-เฟซ อะไรนะ?
หายไป?
หมายความว่ายังไงหายไป?
...ก็เขาเป็นคนๆเดียวกันนี่!?
"เพนกวินครับ..." เสียงของฮาวี่ย์เรียกสติฉันอีกครั้ง
"คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ?..." เขาถาม น้ำเสียงห่วงใย
เหมือนเคย...
ฉันส่ายหน้าช้าๆ...
มืออุ่น วางทาบที่ข้างแก้มทั้งสอง
เชยหน้าฉันเงยขึ้นเล็กน้อย
"...ผมชอบคุณครับ" จบคำริมฝีปากอุ่นของเขาก็ทาบลงมาและผละไปอย่างรวดเร็ว
ไม่เหมือนกัน...
ทั้งที่เป็นคนๆเดียวกัน แต่ความรู้สึกมันไม่เหมือนกัน
ตกใจ...ใช่! แต่ทำไมใจไม่เต้นเหมือนความรู้สึกครั้งนั้น
ที่ ทู-เฟซ จูบฉัน...
นี่ฉัน....
ฉัน...
"กลับกันเถอะครับ เพนกวิน" ฮาวี่ย์ดึงฉันลุกไปพร้อมเขา
ฉันเงยหน้ามองเขา
กำลังจะเอ่ยปากถาม...
เขาก็วางเหรียญสีเงินไว้ในมือฉัน
เหรียญนั่น! ฉันเบิกตากว้าง
เหรียญด้านเดียวที่ฉันกะเอาไว้โกงเวลาที่ ‘เขา' โยนเหรียญ!!
"นี่..." คิดไว้แล้วว่าต้องจับได้
"...ทู-เฟซ...เขาจับได้นานแล้วล่ะครับ..." ฮาวี่ย์หัวเราะเบาๆ
"...แล้วก็เก็บมันไว้กับตัวอย่างดีตลอดเลย"
ฉันกำเหรียญนั่นแน่น
บ้าที่สุด!...
กลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลต่อหน้าฮาวี่ย์ สุดความสามารถ
มันบ้าที่สุด...ฮาวี่ย์ที่แสนใจดีและ อบอุ่น เพิ่งบอกความรู้สึกของเขา
ที่มีต่อฉัน..
แต่ฉันดัน เพิ่งรู้ตัว...
ว่า คนที่ตัวเองมีใจให้คือ...
‘เขา'
คนที่ฉัน มีใจให้คือ ทู-เฟซ!
ทู-เฟซ...
...
..
.
นี่เป็นแค่ ความผิดพลาดของจิตใจฉัน หรือนายจงใจกันแน่
ฉันเดินตามฮาวี่ย์ไป
มืออบอุ่นของเขาที่จูงฉันอยู่
น้ำตาที่ไหลลากลงมา
ขอโทษครับฮาวี่ย์
แต่...
ผมรัก ทู-เฟซ
...
----------------------------------------------------------
Season#1/ END.
----------------------------------------------------------
...ซักที~~!!! ฮา... *หมอบกราบ* ขออภัยที่ปิดล่าช้ากว่าชาวบ้านฮ้าบบบ เอิ้กๆ...
หวังว่า ลู คงไม่ทำให้พี่Ex เสียเส้นด้วยการหักปลายนะ เอิ้กๆ...หรือช้าไปแล้ว?
แต่เค้าชอบ ทู-เฟซนี่!! แนวประมาณ ร้ายก็รัก อะไรเทือกๆนั้น!
