DC Diar[Y]

วันนี้ก็ตื่นจะไปทำงานตามปกติ แต่พอผมมาถึงที่ทำงานก็เห็นเพื่อนร่วมงานทุกคนรวมทั้งเจ้านายผม ยืนออกันอยู่เต็มห้องประชุม ซึ่งมันแปลก....ปกติทุกคนจะไม่มาออกันเยอะในห้องเล็กๆนี่ ถ้า....เอ่อ....ไม่มีเรื่องสำคัญอะไรอ่ะนะ

ผมถามเพื่อนร่วมงานที่ยืนอยู่ข้างๆว่ามีเรื่องอะไรเหรอ? เขาบอกว่าเจ้านายเรียกประชุมเพราะว่าเค้าจะมีโครงการไปเที่ยวพักร้อนกันที่ฮาวาย 3 วัน

 

เห???......พักร้อนที่ฮาวายงั้นเหรอ??? งั้นก็ดีสิ!! เยี่ยมไปเลย!!! จะได้หาโอกาศไปพักผ่อนคลายเครียดซะที ^o^

ว่าแต่....ถ้าผมไปฮาวาย 3 วัน.....ระหว่างนี้จะมีพวกเหล่าร้ายออกมาป่วนเมืองมั้ยนะ?? พอมาคิดถึงเรื่องนี้แล้วก็กังวลเหมื่อนกันแฮะ  แต่ว่า.....จะไม่ไปก็ไม่ได้ เพราะว่า เหล่าเพื่อนๆบอกว่า ถ้าไม่ไปครั้งนี้จะหักเงินเดือน =__=lll (เอ่อ....คือบางครั้งที่พวกเค้าไปพักร้อนกันผมก็ไม่ไปน่ะ....ติดภารกิจสำคัญ....เอ่อ....แบบว่า ....คุณก็รู้....ภารกิจของฮีโร่อย่างเราๆนี่แหละ .....^_^lll)

 

++++

 

เช้าวันต่อมา.... ผมจัดข้าวของที่จำเป็นใส่กระเป๋าเพื่อเตรียมตัวจะไปฮาวาย และเมื่อจัดของเสร็จแล้ว (ใช้เวลาไม่นานเลย แค่ 3 นาทีเอง) ผมก็แว่บไปที่คอนโดของ GL กะจะบอกเค้าว่าจะไม่อยู่ซักพัก แต่ว่า....เขาไม่อยู่ที่นี่  ผมจึงโทรตาม แต่ว่า.....เขากลับดั๊นนนน ลืมมือถือไว้ที่คอนโดอีกซะด้วย ....เยี่ยมไปเลยป้ามาธาร์!!! =__= 

 

ทีนี้ก็ติดต่อไม่ได้แล้วสินะ...... ตัวผมเองก็ไม่มีเครื่องสื่อสารของลีคด้วย (พังไปแว้ววว)

 

....ว้า....ซวยชะมัด ติดต่ออะไรไม่ได้เลยอ่าาาาา.....

ผมตัดสินใจเขียนโน้ตทิ้งไว้ ว่า....

 

--- จะไม่อยู่ซัก 2-3 วัน แต่จะรีบกลับมานะเจ๊อะ ^w^  ฝากบอกคนอื่นๆในลีคด้วยล่ะ เพราะชั้นติดต่อใครไม่ได้เลยยยย ^o^   ......Wally

 

ปล. แล้วจะซื้อขนมมาฝาก ^_^  ----

 

....โอเช....เท่านี้ก็เรียบร้อย!!
ผมออกจากที่คอนโดแล้วตรงไปที่สนามบินด้วย...เอ่อ....รถ taxi .....ซึ่งมันช้าเอามากๆ (แหงสิ ผมวิ่งเองยังเร็วกว่าเล้ยยย) ....แต่ทำไงได้ ในเวลานี้ผมต้องอยู่ในคราบของ Wally West  ไม่ใช่ Flash  ....มันอาจจะอึดอัดซักหน่อยที่จะทำอะไรแบบเร็วๆเหมือนอย่างปกติไม่ได้ แต่ก็ไม่เป็นไร ....ผมจะพยายาม ^_^  ....พยายามอยู่แบบคนธรรมดาซัก 2-3 วัน ....แหะๆ...มันคงไม่เสียหายอะไรเท่าไหร่หรอก (เผลอๆอาจจะสนุก.....มั้ง.....)

 

เครื่องจะออกในอีกไม่กี่สิบนาทีข้างหน้าหลังจากที่ผมไปถึงสนามบิน ผมรีบเดินจ้ำๆๆๆๆจนไปรวมกลุ่มกับเพื่อนๆที่ทำงานได้สำเร็จ  (ทำตัวแบบคนธรรมดานี่เหนื่อยชะมัดเลย อะไรๆก็ดูช้าไปหมด =__=lll)

 

"พร้อมจะเดินทางมั้ยเพื่อน?" เพื่อนร่วมงานของผมถามพร้อมยิ้มร่า ท่าทางตื่นเต้นสุดๆ
"อ่าฮะ!! ที่ฮาวายคงจะมีชายทะเลและสาวสวยๆเยอะแยะให้ลานตาไม่ใช่น้อยเลยนะนี่ แหม่--- ....ไอ่ชั้นล่ะอยากไปเร็วๆจัง ^o^" ผมตอบ แล้วเราก็ปล่อยฮากันให้ลั่น

 

ผมมองดูนาฬิกาข้อมือ....อีก 2 นาทีเครื่องจะออกแล้วสินะ.....
....ไม่เห็นมีใครโทรหาผมเลยแฮะ ....ตามบท เวลาคนจะขึ้นเครื่องมันต้องมีคนมาส่งที่สนามบินพร้อมทั้งโบกผ้าเช็ดหน้าร้องไห้ขี้มูกโป่งกันไม่ใช่เรอะ??? ......แต่....เอ....ผมมาคิดดูแล้ว.....ยังไม่มีใครรู้เบอร์มือถือผมนอกจากเฮียสำลีเลยนี่หว่า....แหะๆ.....

 

อ่า....และแล้ว ตอนนี้ผมก็ขึ้นมานั่งบนเครื่องบินเรียบร้อยแล้ว และไม่นานนักเครื่องบินก็ค่อยๆแล่นสู่ท้องฟ้า.....

 

.....ลาก่อนนะ my town.....ไว้เจอกันใหม่ในอีก 3 วันน้าาา ^o^/ .....

 

 

- Wally West -

 

 

++++

 

Tango : แงววววว มาอัพไว้ก่อน เพราะพรุ่งนี้ข้าพเจ้าต้องเดินทางไปสอบในที่ๆไกลชิบป๋งอย่างเกาะสีชัง (หาใช่ฮาวายอย่างนังแฟลชไม่) แงๆๆ ไปตั้ง 3 วันแหน่ะ ฮือออ คิดถึงได------ ไม่ได้อ่านได 3 วันจะลงแดงมั้ยเนี่ยตรู??? อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก......หึ....ล้อเล่นน่า ^o^

 

ปล. แต่ไม่อยากไปเกาะสีชังจริงๆนะพีเพิ้ลลลลล ไม่ชอบเดินทางทางน้ำทางทะเลอ่าาา TT__TT

ปล2. ภาพ fanart มาจากเวป  kissmyax.chu.jp/index.html นะเจ๊อะ ^_^

ปล3. นี่เริ่มซีซั่น 2 ของแฟลชแล้วนะฮ๊าาา

 

ผมหลับไปนานกี่ชม.แล้วก็จำไม่ได้ รู้ตัวอีกทีก็เป็นเช้าวันใหม่ซะแล้ว ...เอ... ตายห่ะ!! O_o ตรูบอก GL ว่าจะรีบไปที่สภานี่หว่า?? ง่ะ....บอกไปตั้งแต่เมื่อวานแล้วด้วย เวรกำ!!
ผมรีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วรีบแจ้นไปที่สภาภายใน 3 นาทีอย่างด่วนจี๋ไปรษณีย์จู๋ =w=

เมื่อมาถึงที่สภา ผมเห็น GL นั่งหน้าเครียดอยู่หน้าจอมอนิเตอร์ยักษ์ กำลังอยู่ในระหว่างประชุมน่ะ

เอาวะ มาสายแล้วแต่ก็มา ....จะทำไงได้??

ผมเดินยิ้มเข้าไปหา GL แล้วบอกว่าโทษทีที่มาสายแต่ก็รีบมาอย่างเร็วที่สุดแล้ว เขาบ่นอะไรบลาๆก้ไม่รุ้ ไม่ได้ฟัง ขี้เกียจเก็บมารกสมอง ฮ่าๆ
ผมได้แต่ฉีกยิ้มให้เขา อ่าาาฮะ! จะบ่น'ไรมาไม่รุ้ล่ะ ยิ้มไว้ก่อน ^___^
GL ทำหน้าแบบเซ็งๆ ผมเลยบอกเขาไปว่า คนเรายังไงก็ต้องนอนให้ครบ 8 ชั่วโมง ไม่งั้นอาหารไปเลี้ยงสมองไม่พอ....

เขาทำหน้าเครียดมากกว่าเก่า.....

เหอะ....จะเครียดไปทำไมเนี่ย? หน้าตาแก่อยู่แล้วเดี๋ยวก็ยิ่งแก่มากกว่าเก่าหรอกน้อออ พี่สำลีเอ๋ย หุหุหุ
แล้วผมก็ยังบอกอีกว่ามาช้ายังดีกว่าไม่มา แล้วเอื้อมมือข้างนึงไปเกาะแขนของเขาเขย่าไปมา

อ่าฮ่า! GL เงียบไปเลย ท่าทางเขาคงจะปลงซะแล้ว ....นั่นก็ดี จะได้ไม่ต้องเทศน์ผมอีก ^o^

ที่สภาวันนี้มีข่าวเกี่ยวกับการบุกไปที่เมโทรโปลิสของ เดธสโตรค กับเจสัน ทอดด์

พวกนั้นร่วมมือกันทำร้ายซุปเปอร์แมน
ได้ยินตอนแรกนี่....ผมงงไปหมด ตกใจด้วย คนอย่างพี่เบิ้มน่ะเหรอ? โดนเล่นงานง่ายๆแบบนั้น?? .....อ่า....แล้วก็นึกได้ว่า ถ้าคนพวกนั้นมีคลิปโตไนท์ พี่เบิ้มก้...เรียบร้อย =__=

ถ้าจำไม่ผิด เดธสโตรค...คนที่อยู่กับไนท์วิงนี่นา.... แล้วทำไม...???

ผมบอกให้ GL รีบแจ้งไปทาง outsider บอกเรื่องนี้ให้พวกเขารับรู้
GL ทำตามทันที แล้วเขาก็ได้แจ้งข่าวนี้กับไนท์วิง พวกเขาคุยกันนานพอสมควร GL ยิ่งพูดยิ่งเตือนอีกฝ่ายไม่ให้ไปยังที่เกิดเหตุมากแค่ไหนก็ดูเหมือนกับว่าไนท์วิงจะไม่ยอมรับฟังเท่าไหร่ .....ผมไม่แปลกใจหรอก ก็เดธสโตรคมีความสำคัญต่อเขานี่นะ คนเรามันห้ามกันไม่ได้อ่ะ

และไม่กี่ชม.ต่อมา (ซึ่งทำเอาผมรอจนแทบจะหลับคาสภา.....มันน่าเบื่อมากกกส์) ก็มีข่าวแจ้งมาอีกว่าจับกุมเดธสโตรคได้แล้ว และจะส่งให้สภาทำหน้าที่ตัดสิน ส่วนเจสัน ทอดด์ ....หนีไปได้....

ผมยังคิดถึงเรื่องที่ GL ไม่ไว้ใจเดธสโตรค (คนอื่นๆใน JL ก็ไม่ไว้ใจเหมือนกัน) จะว่าไป...แอบเห็นใจไนท์วิงเหมือนกันแฮะ คนที่สำคัญมาโดนจับแบบนี้ มันไม่สนุกเลยซักนิด
ผมเลยพูดกะ GL ประมาณว่าน่าสงสารไนท์วิงออก อุตส่าห์เชื่อมั่น อย่างน้อยก็น่าจะฟังที่เค้าพูดหน่อยก็เท่านั้นเอง แต่ท่าทางพี่สำลีคงเครียด พี่แกเลยระบายอะไรออกมาก็ไม่รุ้ยาวเป็นชุดเลย =__=

.....ตรูผิดอีกแล้วรึไงเนี่ย?? หา???.....

ผมปล่อยให้เขาพูดไป ไม่ขัด (ขี้เกียจ เด๋วก็ได้เถียงกันอีกหรอก) จนพี่แกพูดจบ แล้วมองหน้าผม ก่อนจะบอกว่าขอโทษที่ตะคอกใส่ผมหยั่งงู้นหยั่งงี้ เป็นเพราะเหนื่อย บลาๆๆ
.....เหอๆๆ ผมว่าผมน่าจะเป็นฝ่ายขอโทษมากกว่า เพราะผมไม่ได้ตั้งใจฟังเลยซักกะติ๊ดดด!! XD แต่ผมก็ไม่ได้พูดออกไปแบบนั้นนะ แค่ยิ้มตอบกลับไปแล้วบอกเค้าว่าที่เดธสโตรคทำไปคงมีเหตุผลล่ะมั้ง
จากนั้นผมก็บอกให้เขากลับไปพักผ่อนดีกว่า (แน่นอน ผมเองก็จะนอนพักต่ออีกด้วย ^o^)

 

++++

 

ไม่นานนักผมก็มาถึงที่รถของผม กะว่าจะนอนเล่นตีพุงในรถสบายๆ แต่ GL บอกว่าให้ไปพักที่คอนโดดีกว่า .....ผมก้ไม่ขัดอะไร ยังไงก็ได้อยู่แล้ว ขอได้นอนพัก ฮ่าๆ ผมเปลี่ยนเป็นชุดเสื้อเชิ้ตกางเกงยีนส์ธรรมดาก่อนจะออกจากรถแล้วตรงไปที่คอนโด

เมื่อไปถึงที่คอนโด สิ่งแรกที่ทำคือการกิน!! ขาดไม่ได้เลยยยย!!! ยิ่งเมื่อเช้าไม่ได้กินอะไรเลยด้วย เหอะๆ ผมกะว่าจะโซ้ยให้อิ่มแล้วไปนอนต่อ ^o^

ผมเดินเข้าห้องนอนไปกินขนมในมือไปพลาง เห็นพี่สำลีนอนอยู่บนโซฟา ท่าทางเขายังเครียดอยู่ ....สงสัยจะเครียดเรื่องของไนท์วิงกับเดธสโตรคล่ะมั้ง??
ผมเลยพูดลอยๆออกมาประมาณว่า ถ้าเกิดอะไรขึ้นยังไงก็ผมก็อยู่ข้างเขาอยู่แล้ว ฉะนั้นอย่าเครียดไปเลย
เขาตอบกลับมาว่า "ทำให้อย่างที่พูดแล้วกัน"

ผมยิ้มกับตัวเอง กินขนมต่อจนหมด .....แหงสิ ผมก็ต้องเลือกเข้าข้างคู่หูอยู่แล้วนี่นะ

ขนมทั้งหมดที่หอบมา ผมวางมันไว้บนเตียงก่อน ว่าจะเดินไปหยิบนมมาดื่มต่อ แต่ตอนที่เดินผ่าน GL ที่โซฟา ผมเห็น....เอ่อ....เขาร้องไห้??.....เหรอ???

ตอนแรกคิดว่าตาฝาด เลยมองใหม่ ปรากฏว่าจริงๆด้วย พี่แกกำลังน้ำตาซึมด้วยเหตุผลอะไรผมก็ไม่รุ้เหมือนกัน เลยเดินไปแซวเขาว่าบทร้องไห้มันน่าจะเป็นของผมต่างหากล่ะ .....หมอนั่นสะดุ้งเลยแฮะ .....อุอุอุ ตลกชิบ!! XD
เขารีบแก้ตัวว่าเป็นเหงื่ออกต่างหาก ......
เหอะ....เหงื่อออกเรอะ? เชื่อก้บ้าแล้วล่ะมั้งน่ะ ใครมันจะไปเหงื่อออกในลูกกะตากันฟระ?? โกหกไม่เนียนเล้ยยย =w=

เขาทำท่าจะเดินหนีไปห้องน้ำ แต่ผมขวางทางไว้ก่อน แล้วบ่นเขาว่าไม่แฟร์เลยที่มีเรื่องอะไรก้ไม่ยอมบอก ชอบเก็บเงียบ เราเป็นคู่หูกันนะเว้ย ทำงี้ได้ไง??

เขาไม่พูดอะไร ได้แต่ยืนจ้องหน้าผมเงียบๆ และจู่ๆเขาก็ทำในสิ่งที่ไม่คาดคิด

 

....ยื่นหน้ามาจูบผมซะงั้น.....

 

..... พระเจ้าช่วยกล้วยจอร์จทอด!! Oxo ....

 

.....เป็นอะไรไปครับเพ่??? ผีสิง?? กินยาผิดมางั้นเหรอ??.....

 

ผมไม่ได้ขัดขืนอะไร เพราะไม่ทันคิด เลยยืนค้างอยู่อย่างงั้น

"...ทำอะไรเนี่ย?? 6=__= " ผมถามหลังจากที่เขาถอนจูบ ยกนิ้วชี้เกาขมับแกรกๆ
เขาไม่ตอบ แต่โอบรอบเอวผมไว้แล้วดึงเข้าหา ก่อนจะกดผมลงกับโซฟา

 

....โอเค....รู้แล้วล่ะว่าพี่แกคิดจะทำอะไรอ่ะนะ =_=ll

 

ผมเอามือก่ายหน้าผาก ....บอกตรงๆว่า.....เครียดว่ะ.... ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงได้ยอม?? ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลย (ถึงจะพอรู้มาบ้างว่าเค้าทำกันยังไงก็เหอะ) โดยเฉพาะกับ....ปู้จาย.... =[]= อย่างมากนะ ผมแค่เคยได้จูบกับผู้หญิงตอนสมัยอยู่ไฮสคูล....แค่นั้นเอ๊งง....

ผมมองดูนาย GL ที่ตอนนี้กำลังปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของผมออก....อย่างช้าๆ.... =_=ll

เอ่อ...ช้าจริงๆน่ะแหละ....ผมหมายความยังงั้นจริงๆนา.....
เมื่อจัดการกับเสื้อเชิ้ตผมแล้ว เขาก็เริ่มมาซุกไซร้ที่ซอกคอ แล้วเลื่อนขึ้นมาขบที่ใบหูของผมเบาๆ.....รู้สึกจั๊กกะจี้อิ๊บอ๋าย.... แต่ก็ไม่ได้ขำออกไป เป็นอะไรที่ทรมานใช่ย่อย การกลั้นหัวเราะเนี่ย.....
มือของเขาเริ่มจะอยู่ไม่สุข จับนู่นคลำนี่ไปให้ทั่ว .....ฮะฮะ..... ผมล่ะอยากหัวเราะเป็นภาษาอินเดียซะให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยจริงๆ เพราะพี่แกหน้าเครียดเหมือนคนเบ่งขี้ไม่ออกมาหลายอาทิตย์ ^o^

GL จูบไปทั่ว.....แล้วค่อยๆลงมาเรื่อยๆจนถึงตรงท้องน้อย.....ถึงตรงนี้ผมทนไม่ไหวแล้ว ปล่อยก๊ากออกมาในที่สุด ^w^

"...ป...เป็นอะไรไป?" GL ถามผมอย่างงงๆ หน้าตาตอนงงนี่ก็ตลกอีก ทำให้ผมขำต่อ

ผมไม่ตอบ พยายามหยุดขำแล้วมองหน้าเขาเป็นเชิงว่า เชิญทำต่อเหอะ
และดูเหมือนเขาจะเข้าใจ กลับไปสนใจในสิ่งที่ทำอยู่.....อย่าง....อืมม์.....เชื่องช้า

.....เชื่องช้า......

.....เชื่องช้า......

......อืดอาด......

.....จริงๆเลย......ให้ตายเซ่!!!! กว่าจะจัดการกับกางเกงผมได้นี่.....แทบหลับคาโซฟา!!

 

.....ช้าจริงๆให้ดิ้นตาย.....ทำไมไม่รีบทำให้เสร็จๆไปวะ? ยิ่งอยู่นานยิ่งอายนะเฮ้ย!!

 

.....ผมเปลี่ยนใจ.......แล้วขยับตัวแค่แป๊บเดียว ก็สามารถสลับตำแน่งของเราได้แล้ว

 

"..ฟ...แฟลช??" GL น้ำเสียงกับหน้าตาเหรอหราพอกัน
"ที่นี่มีแต่วอลลี่ เวสต์ กับ จอห์น สจ๊วต แค่นั้น..." ผมบอกเขา ก่อนจะลงมือจัดการกับเสื้อแล้วก็กางเกงของเขาอย่างรวดเร็ว เขาคงจะงงกับการกระทำของผมไม่น้อย แต่ทำไงได้?? ก็มันช้านี่นา.... แล้วในเมื่อเขาเสนอมา ผมก็จะสนองให้ (อีกอย่างมันก็ไม่มีอะไรเสียหายนี่นะ เราก็ผู้ชายทั้งคู่ ยังไงก็ไม่มีทางท้องได้หรอกน่า)

"นายมันชักช้า"

ผมบอกเขาไปแบบนั้น จัดการโยนชั้นในของเขาออกไปไกลๆ แล้วนั่งลงบนตักของเขา
...ใช่สิ ผมทำเองเร็วกว่าเยอะ.....(เขาตามผมไม่ทันหรอก....คนแก่แล้วก็งี้แหละ)
ผมโอบแขนไว้รอบคอเขา ซุกหน้ากับไหล่กว้างนั่น แล้วเริ่มต้นขยับตัว

จะยังไงก็ไม่รู้หรอก รู้แต่ว่าผมขยับตามจังหวะปกติที่คิดว่าช้าแล้ว แต่ดูเหมือนจอห์นจะไม่รุ้สึกแบบนั้นอ่ะดิ เขาพยายามรั้งสะโพกผมให้ช้าลงอยู่ตลอด

"ว...วอลลี่....ช้าๆหน่อยก็ได้ ...เรื่องแบบนี้น่ะ =__=" เขาเอ่ย พลางทำหน้าเหมือนโลกจะแตก
"นี่ก็....ช้าแล้ว....ไม่ใช่เหรอ?" นั่นสิ ผมก็ว่าผมช้าแล้วนะ ยังมีปัญหาอะไรอีก??
"คือ...เอ่อ....เร็วแบบนั้น....ม...ไม่เจ็บเหรอ?" เขาถามเสียงค่อย แทบจะกระซิบ
"........"

ผมไม่ตอบ .....ถามอะไรประหลาดๆ..... ของแบบนี้ยังไงก็เจ็บอยู่แล้วนี่ .....แต่ถ้ายิ่งช้ามันก็ยิ่งเจ็บไม่ใช่รึ?

ไม่นาน....เรา.....ไม่สิ...ต้องบอกว่าแค่ผมเท่านั้นล่ะมั้งที่ถึงจุดสูงสุดของอารมณ์แล้วปลดปล่อย ....มันเลอะหน้าท้องจอห์น....แต่ช่างมัน (ตัวผมไม่เลอะเป็นใช้ได้)

มองดูจอห์น....สีหน้าเขาเหมือนกับว่า....ยังไปได้แค่ครึ่งทางยังไงยังงั้นแหละ....เฮ้อ....แก่แล้วอืดอาดยืดยาดจริงๆน๊าาา =__=

ผมเอนหลังพิงที่วางแขนของโซฟา ดึงร่างของจอห์นลงมาด้วย .....ผมรู้ว่าเขาน่ะ....นกกระจอกยังไม่ทันกินน้ำเลยด้วยซ้ำ หึหึ....

"Yor turn now"

ผมบอก พร้อมกับยิ้มให้เขา

....เอาวะ ถือว่าชั้นจะยอมช้าให้ซักเรื่องก็ได้ นายจอห์น สจ๊วต....

จอห์นยิ้มตอบ ก่อนจะจูบอีกครั้ง แล้วกอดผมแน่น.....

 

++++

 

เช้าวันต่อมา ผมตื่นก่อนเป็นคนแรก
....แปลก....ปกติผมไม่ได้เป็นคนตื่นเช้านี่นา....
แต่ตื่นก่อนก็ดี....อิอิ

ผมหันไปมองร่างที่ยังนอนหลับอยู่ข้างๆผม
จอห์นนอนหลับ ลมหายใจสม่ำเสมอ หน้าตาก็.....ดูเหมือนความเครียดของพี่แกจะลดลงไปแล้ว ....ตางี้พริ้มเชียว...ฮี่ๆๆ
การได้ตื่นก่อนชาวบ้านมันดีตรงนี้แหละ ....ได้ดูหน้าของคนอื่นตอนหลับไงล่ะ!! ^o^

ผมนอนท้าวคางมองดูใบหน้ายามหลับของนายสำลีอยู่นานพอสมควร รอว่าเมื่อไหร่จะตื่น?? แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหว มันช้าเกิน ไม่ชอบรอ ผมเลยต้องปลุกเขา ....โดยการบีบจมูกเขาด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างก็ปิดปากเขาไว้..... แล้วรอ.....

ไม่ถึงครึ่งนาที เขาลืมตาพรึ่บ! สองมือตะกายไปมาเหมือนปลาที่ดิ้นแด่วๆยามขาดน้ำ
ผมปล่อยมือจากเขา ก่อนจะหัวเราะร่วนจนปวดท้องไปหมด

ฮ่าฮ่าฮ่า!! ฮาอย่าบอกใครเลย ท่าทางเขาน่ะ นี่น่ะหรือ GL ผู้วางมาดเคร่งขรึมตลอดเวลา???

"เล่นอะไรบ้าๆเนี่ย!?"
เขาโวยวาย ก่อนจะเอาหมอนตบหัวผมเต็มๆ .....ตลกจริงๆเลย ทำไปได้นะเพ่ ....แต่ก็นะ.....ผมไม่เจ็บหรอก หมอนนั่นนิ่มจะตาย ^o^

ผมบอกเขาว่าเป็น morning call เขาก็หน้าเบ้ใส่ผม แล้วถามว่า เป็นอะไรทำไมถึงได้อารมณ์ดีดี๊ด๊าแต่เช้า
ผมหัวเราะเบาๆแทนคำตอบ และยิ่งเขาทำหน้างงกลับมา ผมก็ยิ่งขำ

 

.... Couldn't help, 'cause am happy ^_^ .....

 

 

 

- Wally West -

 

++++

 

Tango : เป็นไงมั่งหือพวกคุณเอร็งทั้งหลาย??? สมใจอยากรึยังฮ้าาา??? จบซีซั่นแรกของ Flash แล้วนะเพื่อนฝูง (มีการปูพรมส่งท้าย กร๊ากกกก)

 

ปล. ตอนแรกอ่ะ ไม่ได้กะว่าซีซั่นแรกจะให้ปูพรม เพราะเพิ่งเจอนังสำลีได้แค่เอ็นทรี่เดียวเอง จะให้กดกันมันเร็วไปป่าว?? กะว่าให้ไปวายกันในซีซั่น 2 แต่ว่า....เนื่องจากเราทนคำเรียกร้องของบรรดาแฟนๆที่น่ารักทั้งหลายไม่ไหว เราเลยจัดให้ อ่าฮ้าาาฮ่าาา =v= (<< เสียงโคตรหล่อแบบอาฉี)

 

ปล2. ....จริงๆโดนกดดันshipหายเล้ยยยยยกรูววววว =m=

 

ปล3. พรมขาว.....พิมพ์เองยังฮาเล้ยยย 5555

 

 

ครั้งที่แล้วที่ผมทำพลาดปล่อยให้เพนกวินหนีไปกับทูโทนนั่น เป็นอะไรที่หงุดหงิดใช่ย่อย ก็...แหม่...อุตส่าห์จะจับเจ้านกอ้วนนั่นได้อยู่แล้วเชียว

ตอนนั้นผมยืนอยู่ที่ลานน้ำแข็ง ไม่รุ้จะทำยังไงต่อไปดี ไม่อยากกลับไปที่ tower ด้วย แต่แล้วจู่ๆก็มีคนมาทักผม หันไปมองก็เห็น GL ยืนอยู่
โอ...ไม่ได้เจอกันนานเลย ผมกับเขา  ....อันที่จริงผมก็อยากจะถามเค้าอยู่เหมือนกันว่าสบายดีมั้ย? แต่ว่าตอนนี้กำลังหัวเสีย ขอบ่นหน่อยคงไม่เป็นไรมั้ง....

ว่าแล้วผมก็บ่นให้เค้าฟังเรื่องที่ว่าทำไมมาอยู่ที่นี่? แล้วก็เรื่องที่ปล่อยเจ้านกอ้วนหนีไปได้ กับเรื่องที่แบทหายไปไหน??
"แบทหายไปไหนก็ไม่รู้ ไม่มีใครติดต่อเค้าได้เลย จอห์นเองก็ติดต่อไม่ได้เหมือนกัน เฮ้อ...นี่มันเมืองของเค้าแท้ๆ ......ดันหายไปตอนนี้ซะได้..." ผมบ่นอุบ แล้วก็...."เออ..จริงสิ เฮียเบิ้มกลับมาแล้วนี่นา ยังไงก็ให้เค้าช่วย....."

"ช่วย เลิกบ่นซักทีก่อนได้ไหม!!"

O_o ....จู่ๆ GL ก็เสียงดังใส่ผม.....เหอะ.....แค่บ่นยังผิดเลยผมเนี่ย ให้ตายสิ....
"เป็นอะไรไปเล่า? ชั้นบ่นแค่นี้ก้ผิดด้วยเหรอ เฮอะ?" ผมกอดอกจ้องหน้าเขา

มันอะไรกันนักหนาวะเนี่ย? ผมกำลังอารมณ์ไม่ดี แทนที่เค้าจะฟังเงียบๆ ดันขัดซะได้นี่  วันนี้ผมว่าผมต้องเป็นบ้าไปแล้วแหงมๆ ทีหงุดหงิดกะเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนี้อ่ะนะ แต่....เฮ่อ....ทำไงได้? คนมันเหนื่อยมาจากการทำงานทั้งวัน แถมไม่ได้พักผ่อน แล้วยังโดนเรียกตัวออกมาจับผู้ร้าย(ไม่สำเร็จซะด้วย) สิ่งที่ผมอยากทำมากที่สุดในตอนนี้คือพักผ่อน!!

"All I want now is REST!! I'm hungry too!! Ya know how tired I am!?? Have ya ever know that!? HA!? Am not like ya, have lots of  free time...blah blah blah&$*%+(*&^%$#RT@#TE-*+U/W$^%&#%$!!!!!"

ผมบ่นรัวใส่ GL บ่นบ้าบอคอแตกอะไรก็ไม่รุ้เพราะแม้แต่ผมเองก็ยังฟังไม่รุ้เรื่องเลยว่าตัวเองบ่นอะไรไปมั่ง .....อืมม์.....สงสัยเพราะผมเหนื่อยเกินไปมั้ง ....หิวด้วย....

GL เงียบไปครู่นึง ก่อนจะถอนหายใจแล้วพูดว่า "วอลลี่ ชั้นไม่อยากจะเสียงดังกับนาย .....ก่อนอื่นเราไปหาอะไรกินกันก่อนดีไหม"

.......หาอะไรกินงั้นเหรอ??? ฮะฮะ ก็ดี
" เอาซิกำลังหิวพอดีเลย โห่พี่ รู้ใจนะเนี่ย" ผมยิ้มร่าออกมาทันที เอ้อ...มันต้องงี้สิ ค่อยยังชั่วหน่อย ^_^

 

++++

 

ไม่นานนักเราก็มานั่งกินอาหารที่ร้านแห่งหนึ่งในก๊อธแฮม ผมสั่งอย่างไม่อั้น เอาให้อิ่มไปเล้ยยย....(ส่วนเรื่องค่าอาหาร.....อืมม์....แหะ ช่างมันก่อน ไว้กินเส็ดค่อยว่ากัน)

ผมเล่าเรื่องต่างๆระหว่างที่เราไม่ได้เจอกันให้เค้าฟัง ทั้งเรื่องที่ไปตีปิงปองกับดิ๊ก วันเฟลๆของผมเอง แล้วก็ล่าสุดเรื่องที่ผมได้ชอคโกแลตจากสาวๆในวันวาเลนไทน์ด้วย ^_^

"ว่าจะถามมา ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว พี่สำลี มาที่นี่ทำไมล่ะเนี่ย?" ผมถามเค้า เพราะเห็นเค้านั่งเงียบตลอดเลย (ไม่ชอบเวลาที่พูดอะไรไปแล้วอีกฝ่ายเงียบอ่ะ มันเหมือนผมคุยกะอากาศยังไงยังงั้น)

GL ไม่ได้ตอบคำถามผม แต่หยิบเครื่องมือสื่อสารของลีคขึ้นมาในระดับสายตาผม .....จริงสิ....ไอ่เครื่อสื่อสารนี่.....
"อ่า...เอ่อ....มันพังไปตอนที่สู้กับเพนกวินน่ะ โดนมันเหยีบแตกเลยล่ะ" ผมโกหก
"ทำหายก็บอกมา วอลลี่ " เค้าพูดเสียงเรียบ
....=[]=..... ง่ะ จะให้บอกว่าทำหายน่ะเหรอ? บ้ารึเปล่า?? งี้ผมมิโดนด่าเรอะ?? ไม่เอาอ่ะ ไม่บอกดีกว่า....

"บอกความจริงมา เร็วๆ"
ฮึ่ม...ทำไมต้องมากดดันกันด้วยอ่า....สำลีใจร้าย.... =__=
"....ทำหายอ่ะ" โอเคๆๆ ผมบอกก็ได้ หู่ยยยยยย "ก็มันเล็กนี่นาพกพาไม่สะดวก น่าจะขอให้แบท ทำอันใหม่ให้ใหญ่กว่านี้จะได้หาง่ายๆ"

GL เอามือกุมขมับ "เอาไว้ชั้นจะพูดเรื่องนี้กับแบทแมน"
อ่าฮ่า!! รอดแล้วเรา ฮ่าๆๆ
แต่ว่า จู่ๆ GL ก็ตีหน้าเครียด
"วอลลี่ วันนี้ เราจะไปที่ ฐานบัญชาการสภายุติธรรม"

หา!? อะไรนะ?? ไปทำไมที่สภายุติธรรมอ่ะนั่น?? ไม่เข้าใจเลย......ผมยังอยากพักผ่อนอ้ะ!!
"ไปทำไมอ่ะ?? ชั้นยังเหนื่อยอยู่เลยนาาาา" ผมพูดเสียงอ่อย ....แง่ม....ไม่สบอารมณ์เลย
"มันเป็นธุระสำคัญนะวอลลี่ นาย..."
"โอเคๆๆ งั้นเอางี้มั้ย?? นายล่วงหน้าไปก่อนละกัน ชั้นขอไปพักผ่อนก่อน แล้วเด๋วจะตามไปนะ ^_^"  ผมชิงพูด
"หา??"

เหอะๆ....เอ๋อเลยสิเพ่ ไม่นึกว่าผมจะไม่ยอมไปใช่มั้ยล่ะ? 
 "ขอโทษทีนะ แต่ชั้นเหนื่อยจิงๆ งีบพักแค่แป๊บเดียวเด๋วตามไปจิงๆน่า" ผมบอก
"แล้ว...นานเท่าไหร่ล่ะ? เพราะว่าชั้นใช้เวลาไปถึงที่นั่น...."
"นายก็ไม่ต้องเหาะไปสิ ไปแบบคนธรรมดา"
"ห๊าา!?"
 "เอาเป็นว่าตกลงตามนั้นนา ชั้นไปล่ะ!!" พูดจบผมก็ชิ่งออกมาจากร้านอย่างรวดเร็วก่อนที่ GL จะทันห้ามผม  เอาเหอะ จะด่าก็เอาไว้ทีหลังละกัน ตอนนี้เพลียสุดๆแว้วว

เฮ่อ....บ้านๆๆๆ อยากกลับบ้านไปงีบจัง ซัก 1-2 ชม.ก็ยังดีน่อออ ^_^  เติมพลังก่อน ที่เหลือค่อยว่ากัน
ระหว่างที่กำลังมุ่งหน้ากลับบ้าน ผมเห็นอะไรแว่บๆบนท้องฟ้า เลยแหงนหน้าขึ้นมอง ....ซุปเปอร์แมน??? เอ...มาบินทำอะไรแถวๆก็อธแฮมนี่ล่ะ?? หรือว่า...จะมาตามหาแบทที่หายตัวไป?? ฮะฮะ นั่นเป็นเรื่องที่ดีนะ เพราะถ้าแบทกลับมา GL จะได้คุยเรื่องเครื่องมือสื่อสารของลีคอันใหม่ให้ผมได้ไงล่ะ  ^o^

 

- Wally West -

 

++++

 

Tango : มาอัพและ อิอิ เออ จะบอกว่าขอ HBD ย้อนหลังให้นังแบทซะหน่อยนะ พอดีว่าวันเกิดไม่ได้ไปฉลองด้วย เหอๆๆ HBD น่อนังบรูซ ขอให้เลิฟๆกะเฮียเร็วไวนะเจ๊อะ กร๊ากๆๆ เอาถ้ำแบททีทำไว้ไปเป็นเรื่อนหอ เอ๊ย ของขวัญวันเกิดนะแบทนะ เอ้านี่!!!

ปล. จริงๆแล้วถ้ำแบทนี่คืองานชิ้นสุดท้ายของวิขาดีไซน์ที่เราทำส่งอาจานอ่ะงับ แหะๆ เอามาเนียนให้ป๋าซะเลย (ส่งถ้ำให้อาจานไปแล้ว จะได้คะแนนเท่าไหร่กันนะ? แหะๆ)

 

 

วันนี้กลับมาจากทำงานเหนื่อยๆ กะว่าจะนอนพักตีพุงเล่นซักหน่อยก่อนแล้วค่อยทำงานที่หอบกลับมาด้วยต่อ แต่ว่า กลับมาถึงบ้านยังไม่ทันจะได้หย่อนตูดลงโซฟา ก็โดนเรียกตัวไปที่ JLA Tower ซะแล้ว =[]=  ง่า.....เหนื่อยง่าาาา

 เมื่อมาถึงที่ทาวเวอร์แล้วก็รีบไปหาสมาชิกคนอื่นๆ (อ่า...จะบอกว่าคนอื่นๆก็ไม่น่าจะใช่ เพราะตอนนี้เห็นแค่จอห์นยืนอยู่คนเดียวเองแฮะ)

"มีคนแจ้งมาว่ามีเหตุปล้นลานสเก็ตน้ำแข็งในก็อธแธม" เขาว่า
"ก็อธแฮมเหรอ? แล้ว...แบทแมนล่ะ?" ผมถาม
"ไม่รู้เหมือนกัน ชั้นเองก็ติดต่อเขาไม่ได้เลย" จอห์นถอนหายใจเนือยๆ
"อืมม์.....งั้นชั้นไปแทนก็แล้วกัน"
"......ที่นี่เหลือคนอื่นนอกจากนายอยู่อีกเหรอ? =_=" จอห์นหรี่ตามองผม
"ง่ะ....นั่นสินะ แหะๆ ^_^lll"

นั่นสิ....มันเหลือแต่ผมที่ว่างอยู่คนเดียวนี่นาตอนนี้อ่ะ จะให้จอห์นไปแทนก็ไม่ได้ เพราะจะไม่มีใครคอยดูสถานการณ์อยู่ที่นี่ (และแน่นอนว่าผมเองก็ไม่เอาด้วยหรอก งานแบบนี้น่าเบื่อออกจะตายไป)

 

++++

 

หลังจากนั้นประมาณ 5 นาที ผมก็มาโผล่ที่ก็อธแฮม แหม่...เป็นสถิติที่ไม่ดีเอาซะเลย สงสัยคงเพราะเหนื่อยๆจากการทำงานล่ะมั้ง (ปกติใช้เวลาแค่ 2 นาทีเอง)
ผมเริ่มมองหาลานสเก็ตน้ำแข็งที่ว่านั่น .....อืมม์.....อ้ะ.....นั่นไง เจอล่ะ! .....เจอตัวการซะด้วย ...แหม...นั่งกินอาหารกับพวกนกเพนกวินอย่างสบายใจเฉิบเชียวนะ....

ผมวิ่งเข้าไปในลานสเก็ตน้ำแข็งอย่างเร็ว ผ่านหน้าเจ้าคนที่นั่งกินอยู่นั่นจนหมอนั่นตกใจและก้าวพลาดหกล้มหน้าทิ่มพื้นเลยล่ะ อิอิอิ (ดูแล้วตลกใช่เล่น)

"แก!!..." เจ้าตัวการนั่นกำลังจะตะโกนด่า...รึอะไรนี่แหละ  แต่....โอ...ไม่มีทางซะล่ะ! ผมกระโดดนั่งทับหลังหมอนั่นไว้ซะเลย ฮะฮ่า!!
"...ตอนแรกมีคนแจ้งไปที่ลีกค์ว่ามีเหตุปล้นที่ก็อธแธม ไอ้เรารึก็นึกว่าใครที่ไหนที่แท้...ลุงเพนกวินอ้วนกลมน้ำหนักต่ำกว่าเกณฑ์นี่เอง ฮะฮะฮะ" ผมเพิ่งจะสังเกตว่าตาคนนี้ไม่ใช้ใครที่ไหน แต่เป็นเพนกวินน่ะเอง

ตอนที่กำลังหัวเราะอยู่นั้น จู่ๆพวกเพนกวินก็ระดมยิงอาวุธใส่ แต่ก็นะ....ผมไวกว่าอยู่แล้วว!! หลบได้หมดแหละ วู้วว!! ^o^
แต่...ให้ตายสิ นกเพนกวินเป็นสัตว์ที่น่ารักนะ ไหงพกอาวุธน่ากลัวๆแบบนี้ได้หว่า?? =__=lll แถมเพนกวิน (คน) ยังคว้าร่มมายิงใส่ผมอีกแหน่ะ พวกนี้นี่ ไม่เคยจำเลยนะ ยิงไปก้เปลืองกระสุนเปล่า มันไม่มีทางโดนผมอยู่แล้วนี่ เรื่องแบบนี้น่าจะรู้ๆกันอยู่นาาาา.....

"เอาล่ะ...สนุกพอแล้วลุง...ได้เวลาเข้ากรงโลด!!" ผมดึงคอเสื้อด้านหลังของเจ้านี่ แล้วลากๆไปด้วย กะจะเอาไปส่งใน Arkham ถึงที่เลย ^_^

แต่ว่ายังไม่ทันที่จะออกจากลานน้ำแข็ง ก็เห็นคนๆนึงยืนขวางทางอยู่ตรงหน้าผม พร้อมปืนในมือ...... (ปืนอีกแล้วเหรอ?? ว้าาา) คนๆนั้นแต่งตัวพิลึกกึกกือสิ้นดี ท่าจะไม่เต็มซะล่ะมั้ง... สูท 2 สี หน้าตาก็...เอ่อ... 2 สี...2 โทน..... สงสัยจะเป็นคนที่ชื่อว่าทูเฟสล่ะมั้ง (เคยได้ยินแบทพูดถึงหมอนี่เหมือนกัน แต่ไม่เคยเห็นหน้าเลยแฮะ)

และก่อนที่ผมจะทันได้คิดอะไรมากไปกว่านี้ ทูเฟสก็ยิงมาทางผม!! เหยอออ!!! ผมรีบหลบ เลยต้องปล่อยมือจากคอเสื้อเจ้านกอ้วนจนได้!!

"จะไปไหนหัดบอกกันหน่อยสิฟะ!!" เจ้าหมอนั่นตะโกนใส่เจ้านกอ้วนไปพลางยิงปืนใสผมไปพลาง  นี่ก็.....แปลว่ามันมาช่วยกันใช่มั้ย???
"...อ้าวๆ อย่างนี้ก็แย่สิลุงๆทั้งสอง...ฝั่งมันไม่เท่าเทียมแล้วนา?" ผมโวยระหว่างหลบกระสุนที่ลอยมา ....2 ต่อ 1....แย่จิง! แบบนี้มันขี้โกงกันชัดๆนี่หว่า!!!

ผมเห็น 2 คนนั้นค่อยๆถอยหลังหนีไปเรื่อยๆระหว่างยิงปืน
"เฮ้!!....หยุ...ด...."
....ช้าไปแล้ว....เจ้า 2 คนนั้นหนีรอดจากไปเรียบร้อยแล้ว..... =[]=

บ้าชะมัดเลย!! แบบนี้ผมจะกลับไปบอกจอห์นที่ tower ยังไงดีล่ะเนี่ย??  ซวยล่ะสิ อ๊าาาา!!! มีหวังโดนเฉ่งแหงมๆ โทษฐานปล่อยคนร้ายหนีไปได้ TT__TT แง.....ผมไม่ผิดนา....
 
"อ้าว....มาทำอะไรอยู่ที่นี่น่ะ Falsh"

ระหว่างที่กำลังหงุดหงิดน้อยนิดอยู่นั่นเอง ก็มีคนทักผมจากด้านหลัง.....

 

-- Wally West --

 

++++

 

Tango : ทิ้งระเบิดเว้ย ทิ้งระเบิด!! ใครก้ได้ช่วยมาเจอกุหน่อยเหอะ!!! กุโดนไอ่นกอ้วนนั่นล่อออกมาทิ้งที่ลานน้ำแข็งซะงั้น 555!! เขียนไดแบบไม่มีคนโคมันลำบากใช่ย่อย (เหมื่ออีกฝ่ายล่อคุณออกมาแล้วก็หายตัวไปอ่ะนะ) ก๊ากฮ่าๆๆ (ไม่งั้น....ก้ต้องมั่วเองอีกแล้ว....กำหนอ ช่างน่าสงสารจิงๆตัวเรา.......คร่อก!!)

หายไปนานเลยแฮะเรา ^_^

หวัดดีทุกๆคนนะครับ เมื่อวานเป็นวัน Valentine หวังว่าทุกคนคงจะแฮปปี้กันถ้วนหน้าไปแล้วกับเทศกาลนี้ (ส่วนตัวผมไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากไปซื้อของที่จะต้องใช้ในการทำโปรเจค แล้วก็แค่ไปกินไอศครีมกับเพื่อนเก่าด้วยกันเท่านั้นเอง)

ถึงจะบอกช้าไปหน่อยแต่ก้...ไม่เป็นไรมั้ง??
คือว่าผมอยากจะแนะนำ chocolate ให้ทุกๆคนนะครับ  ชื่อรึว่ายี่ห้อของมันคือ Venezuela Bitter บางคนอาจจะเคยได้ลิ้มลองแล้ว นั่นก็ไม่เป็นไร แต่สำหรับคนที่ยังไม่เคยลอง ผมแนะนำนะครับ ^_^ มันราคาไม่แพงมาก (เอ่อ...แต่ก้เกือบแพง) แต่อร่อยมากๆ ผมซื้อมาได้ไม่ถึง 2 วัน ผมก็กินมันหมดซะแล้ว..... (ว่างๆต้องออกไปซื้อใหม่อีกแล้วสินะเนี่ย??)

หน้าตาของเจ้า Venezuela Bitter ก็เป็นแบบนี้ครับ

 

 

อย่าลืมไปหามาลองกินดูนะคร้าบ มันอร่อยจิงๆนาาาาา ^o^

 

 

- Wally West -

 

++++

 

Tango : เออ วาเลนไทน์ไม่มีไรเลย ไปซื้อของทำงาน + ไปกินไอติมกะเพื่อน แล้วก้ยังเอิญเจอแพนด้า + เห็นเจ๊แกถือถุงชอคโกแลตอยู่เต็มเลย เลยกรรโชกขนมรสสตอเบอร์รี่จากเจ๊แกมาได้ 1 กล่อง (แต่ไม่ใช่ที่อยู่ในถุงนะ) และแด๊กหมดทันทีเมื่อถึงบ้าน (ใช้เวลาไม่ถึง 5 นาที) เหอะๆๆ เลวดีจิงๆเราหนอ (พอดีอยากกินขนมอยู่ด้วยอ่ะ)

 

ปล. มาอัพแบบไม่รุ้จะเอาอะไรมาอัพ เลยเอาชอคโกแลตยี่ห้อโปรดมาอัพ อิอิ ให้รุ้ว่า ตรูยังอยู่น่อ ^o^

เช้าวันนี้ (ประมาณ 10 โมงกว่าๆ) ดิ๊กโทรมาถามว่าจะไปวาดภาพกันกี่โมง? (เพราะผมชวนเค้าไปวาดภาพตั้งแต่มะวานแล้วล่ะ) บอกไปว่าจะไปถึงที่นัดหมายตอน 11 โมง

ผมไปถึงที่สตูดิโอตอน 11 โมงพอดี....แต่ดิ๊กก็ยังไม่มา ผมก็เลยไปกินข้าวรอ....กว่าดิ๊กจะมา..... 12.10 น.  ....เลทมากกกก =_=..... แต่ก็ช่างเหอะ ผมโวยวายไปยังไงก็เท่านั้นแหละ (ไม่รุ้ว่าดึกๆเค้าทำอะไรถึงได้นอนดึกแล้วตื่นสายแบบนี้?)

พวกเราวาดภาพไป...เอ่อ....ก็หลายชม.อยู่ แต่สุดท้ายภาพก็เส็ด (ภาพของผมนี่ เน่ามากๆเลยอ่าา) เป็นภาพสีน้ำมันอ่ะครับ ยาก เหม็น และเปลื๊องเปลือง (แต่ก็ต้องวาดแบบไม่มีทางเลือก)

พอเสร็จจากเรื่องศิลปะๆแล้ว ดิ๊กบอกว่าจะไปซื้อกระรอก แล้วก็ชวนผมไปดูด้วย ....ไอ่ผมก็ว่างอยู่แล้วล่ะนะตอนนั้น (จริงๆมีงานต่ออีก แต่ขี้เกียจทำ) เลยไปกับดิ๊ก โชคไม่ดีที่วันนี้ร้านนั้นไม่ได้เอากระรอกมาวางขาย แต่เอากระต่ายมาขายแทน!  ผมมองดูเจ้าพวกกระต่ายตัวน้อยที่อยู่ในกรง .....พวกมันน่ารักม๊ากมากกกอ่ะ ^^

ดิ๊กตัดสินใจซื้อเจ้าพวกตัวเล็กนั่นมา 2 ตัว สีเทาตัวนึง แล้วก้สีเทาอ่อนปนขาวมาตัวนึง เจ้าตัวหลังนี่ผมชอบ มันน่ารักมาก แถมไม่ค่อยจะอยู่สุขเท่าไหร่เลย ผมเลยขอเค้าตั้งชื่อให้เจ้าตัวนี้ ตอนแรกเค้าจะคัดค้าน แต่สายไปแล้ว ผมตกลงตั้งชื่อให้เจ้าตัวน้อยนี้ไปแล้วล่ะ (เอ...แล้วผมจะขออนุญาตเค้าไปทำไมกันหว่า?) เจ้ากระต่ายสีเทาอ่อนปนขาวมีชื่อที่น่ารักว่า "Alert" (ตื่นตัว / ตื่นตูม) ผมตั้งชื่อให้ไม่ผิดจริงๆ เพราะเหมาะกับตัวมันมากเลยล่ะ ฮะ ฮะ ฮะ ^o^
ส่วนกระต่ายอีกตัวดิ๊กตั้งชื่อให้มันว่า Tim .....อ่ะอ๊ะอาา.....ทำไมต้องทิมด้วยล่ะเนี่ย? นายคิดอะไรอยู่น่ะดิ๊ก? ชั้นรู้นาาาาาา (ยิ้มเหอๆ)

เรานั่งเล่นกับกระต่ายทั้ง 2 อยู่ซักพักที่บ้านเพื่อนของผม ก่อนที่ดิ๊กจะขอตัวกลับบ้านไปตอนประมาณ 5 โมงเย็น  ว้า.....ผมคงคิดถึง Alert น่าดูแน่ๆเลยยยย (Alert นอนหลับผมมือผมด้วย น่าร๊ากกกกกมากกกกก ^_^) อือ..... Alert ที่น่ารักกกก ว่างๆจะไปเยี่ยมนะจ๊ะ (อ้อ ลืมบอกไปว่า Alert นี่ตัวเมียนะคร้าบ ^o^

 

- Wally West -

 

Ps. ผมมีภาพเจ้าพวกตัวเล็กมาฝากกันด้วยนะคร้าบ ดูสิๆ ^^

เจ้านี่แหละ Tim

 

นี่ Alert ที่น่ารักของผม ^o^  (.....เอ๊ะ....แต่นี่มันกระต่ายของดิ๊กนี่นา.....ฮะฮะ ช่างเถอะ) เห็นได้ชัดเลยว่ามันอยู่ไม่สุขเลย นี่เป็นภาพของ Alert ที่นิ่งที่สุดที่ผมถ่ายได้แล้วล่ะ) .....มันเร็วดีนะ....ผมชอบ เพราะเราต่างก็เร็วเหมือนกัน จริงมั้ยเอ่ย Alert ?? ^_^

 

อันนี้เป็นภาพของทั้ง 2 ตัวคร้าบ น่ารักมั้ยเอ่ย??

 

++++

 

Tango : โว้ยยยยย Alert น่าร๊ากเชี่ยยยยยยยยยยยยยยยย!!!! อยากเจออีกอ๊าาาา Alert my dearrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr!!!!! >[]<
 

อ่า....วันนี้มันอะไรกันเนี่ย? ตื่นเช้ามาก็ไม่รู้สึกสดชื่นเอาซะเลย
ตื่นก็สาย เลยไม่ได้ไปทำงาน(อีกแล้ว) กว่าผมจะได้กินข้าวเช้าก็ปาเข้าไป 10 โมงกว่าแล้ว ผมเดินวนไปมารอบบ้าน ไม่รู้จะทำอะไรดี? (ที่จริงผมมีงานที่ต้องทำนะ แต่ว่า...ไม่มีอารมณ์ทำอ่ะ) แปลก....ทั้งๆที่มันก็ไม่ได้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเลยแท้ๆ แต่ทำไมถึงได้รู้สึกหงอยๆแบบนี้น้าาา .....

เอาวะ แบบนี้มันต้องโทรหาเพื่อนๆซะหน่อย ^^ ว่าแล้วก็คว้าโทรศัพท์ขึ้นมา เอ....ลองโทรไปหาใครซักคนดูดีกว่า.....

ผมลองโทรหาดิ๊กดูก่อน....แต่ว่าเค้าไม่รับสาย.....อืมม์....ไม่เป็นไร ลองคนอื่นก้ได้.....ต่อมาก็โทรหา GL ....แต่จากเครื่องตอบรับ เค้าบอกว่าจะออกไปข้างนอกกับ Hwakgirl ....อ่าาา....โทรหาบรูซดีมั้ยนะ? แต่ว่าผมก็ไม่ได้โทรไป เพราะคิดว่าอย่างเค้าคงจะไม่ว่างหรอก ท่าทางจะงานยุ่งตลอดเวลา จากนั้นก็ลองไล่โทรหาเพื่อนๆทุกคน แต่ก็ไม่มีใครรับสายเลย!! โอ....วันนี้มันอะไรกันหว่า? เหมือนกับว่า ไม่มีใครอยากคุยกับผมเลยยังไงยังงั้นแหน่ะ พร้อมใจกันหลบหน้าหลบตาหายกันไปหมด =_=

ผมเลยมานั่งดูทีวีแทน ดูการ์ตูนน่ะ แหะๆ กะว่าจะหายซึม ซึ่งมันก็ได้ผล...แต่ไม่นานเท่าไหร่นัก พอการ์ตูนจบ ผมก็กลับมาสู่โหมดซึมเหมือนเดิม.....นี่ผมเป็นอะไรไปอีกล่ะเนี่ย? ปกติมันไม่ได้เป็นแบบนี้นี่นา  ผมเพิ่งจะมีโอกาสหายเศร้าแล้วกลับมา happy เหมือนเดิมได้ไม่กี่วันเอง แล้วนี่ทำไมกลับมาเศร้าอีกแล้วล่ะเนี่ย? O_o  ไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆ

ผมตัดสินใจออกไปเดินเล่นข้างนอกบ้าน เผื่อว่าจะรู้สึกดีขึ้น  แต่ก็โชคไม่ดีเอาซะเล้ยยย ดันเจอคนที่ไม่ชอบขี้หน้าในที่ทำงานเข้าให้จนได้ (แต่เค้าไม่เห็นผมนะ)

....เฮ่อ....แค่นี้ก็เท่ากับว่าวันของผมห่อเหี่ยวแบบไร้สาเหตุไปอีกวันซะแล้วสิเนี่ย =__= ....

 

- Wally West -

 

Ps. Just wanna be happy as usal, is that too much??

Ps2. Should I go 'n visit him again at Arkham?

 

++++

 

Tango : ก็....ตามที่อัพเลยอ่ะ วันนี้แปลกๆทั้งวันเลยง่า ไม่รุ้เป็นไร ซึมๆเหงาๆ งี้ดดดดด

วันนี้ถึงจะตื่นสายไม่ทันเข้างาน แต่ก็รู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก (เพราะเมื่อวานเล่นเกมดึกไงล่ะ แล้วก้เรื่องไปทำงาน....หึหึ กะโดดเต็มที่ เลยตั้งใจจะตื่นสายอยู่แล้วน่ะ ^^) พออาบน้ำแต่งตัวเส็ดแล้ว ก็ไม่รุ้ว่าจะทำอะไรต่อดี (ก็มันว่างนี่นา มีเวลาเหลือเฟือเลย) ก็เลยออกไปเดินเล่นสูดอากาศซะหน่อย (แต่ในคราบของ Wally นะครับ ^o^)

ระหว่างทางเดินเล่น ก็เห็นดิ๊กนั่งอยู่ที่ม้านั่งในสวนสาธารณะ ท่าทางเค้าดูซึมๆหงอยๆ ผมเลยเข้าไปถามเค้าว่าเป็นอะไร ดูเหมือนว่าเค้าจะกำลังหงุดหงิดเรื่องที่ช่างถ่ายภาพของเขาดันทำไฟล์ภาพที่ถ่ายมาทั้งหมดเสีย (คิอ...เค้าเป็นนายแบบน่ะ) ไอ่เค้าก็อุตส่าห์เก๊กแทบแย่ เหนื่อยก้เหนื่อย =_=lll  เอ่....ซวยจริงๆเลยหนอ---

เนื่องจากผมเป็นคนไม่ค่อยจะถูกโรคกับความเครียดและความกดดัน (ถึงแม้จะเจอบ่อยก็ตาม) ผมเลยชวนเค้าไปเล่นปิงปองคลายเครียด (อย่าถามว่าทำไม.....ก็....ผมหันไปเห็นคนเดินถือไม้ปิงปองเดินผ่านไปพอดีน่ะสิ เลยได้ไอเดียประมาณนั้นน่ะ) เค้าก็ตอบตกลงแบบง่ายๆเลยล่ะ

เราไปเล่นปิงปองกันที่โรงยิมที่ผู้คนไม่มากแห่งหนึ่งที่ไม่ไกลจากสวนสาธารณะมากนัก  นานๆทีได้ออกกำลังกายแบบคนทั่วไปนี่มันก็สนุกดีเหมือนกันแฮะ ^^ แถมดิ๊กยังตีลูกได้ช๊าช้าเสียด้วย สบายผมเลยล่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า!! ตีโต้กันไปโต้กันมาผมก็เผลอตัวตีซะเร็ว จนเค้าตามไม่ทันและเริ่มตีมั่วเสียแล้ว ดูแล้วตลกดี (ฮุฮุ)  แต่ผมก้พลาดจนได้ เพราะมัวแต่หัวเราะน่ะแหละ เลยเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น....

"....ฮุ....คิก" (<< เสียงผมที่พยายามกลั้นหัวเราะ)

 

----ป๊อก!! ----

 

---- ปึ้ก!! ----

 

"AHGG!!" (<< เสียงผม...เอ่อ...จะว่าเป็นเสียงกรี๊ดก้ได้นะ =_=ll)

ลูกปิงปองที่ถูกตีแบบมั่วๆ กระเด็นมาเข้าตาผมอย่างจัง!! ดังปึ้กเลย!! มันมาเร็วมาก มองไม่เห็นอ่ะ เข้าตาไปเต็มๆก่อนจะทันได้หลับตาอีกอ่าาา =[]=  .....ขอบอกว่า เจ็บโคตรครับ TT__TT ..... ฮือออ......  ทีหลังจะไม่ประมาทอีกแว้ว แง่มม......งอน..... =__=^ (หงิดตัวเองที่เผลอ)

 

- Wally West -

 

++++

 

Tango : จริงๆดิ๊กไม่ได้ตีปิงปองเข้าตาเราหรอก .....แต่เป็นเราเองต่างหาก!! แบบว่า เล่นน๊อคบอร์ดอยู่คนเดียว แล้วกะแรงไม่ถูกอ่ะ (เกิดมาไม่เคยน๊อคบอร์ดปิงปอง เคยแต่เทนนิส) ก็ตีแปะๆไปได้ประมาณ 2-3 แปะ.....แล้วเผลอตีแรงไปหน่อย (ชินกับการตีเทนนิสอ่ะ) ลูกมันเลยกระดอนกลับมาเร็วมาก มองไม่ทันเลย เห็นอีกที...มันกระเด็นเข้ามาแปะตากรูวแว้ววว....แรงด้วยยย!!!! โคตรเจ็บเลย น้ำตาเล็ดเลยอ่ะ TT__TT ควายจริงตรู  แถมสอบไม่ผ่านด้วย ไอ่น๊อคบอร์ดเนี่ย (อาจารย์เค้าให้เวลา 30 วิ ให้น๊อคให้ได้ 55 ครั้งจึงจะผ่าน) ....แต่เรานี่ได้แค่ 20 ครั้งเอง.....(แถมยังน๊อคลูกกะตา กลางหัว และมุมปากของตัวเองไปอีกด้วย!! ..... แม่เจ้า เล่นปิงปองแต่อารมณ์เหมือนไปต่อยกะใครมางั้นแหละ)  กรูล่ะเซ็ง.... =A= 

 

ปล. สุดท้ายสอบยังไงก้ไม่ผ่านอ่ะ สอบ 5-6 รอบก้ไม่ผ่าน เลยไม่สอบมันแล้ววุ้ย เดินออกจากห้องไปเลย!! (หมดคาบพอดีด้วย ฮ่าๆ)

 

วันนี้รีบทำงานทั้งหมดให้เส็ดแล้วตรงดิ่งกลับบ้านอย่างรวดเร็ว....แบบว่า อยากปลดปล่อยเต็มที...เครียดมาหลายวันแล้ว ไม่ชอบเลย เพราะนั่นมันไม่ใช่ตัวผม!

 อย่างแรกที่ทำเมื่อกลับมาถึงบ้านเลยก็คือ...เปิดตู้เย็นแล้วกินไอศกรีมเย็นฉ่ำแสนอร่อยสบ๊ายสบาย~~ยยยย ^o^ อิอิอิ แล้วต่อด้วยบะหมี่สำเร็จรูปถ้วยโตกับช๊อคโกแลตแท่ง! อร่อยเหอะครับท่าน! พอกินอิ่มแล้วก็แจ้นเข้าห้องอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะมาเล่นเกมส์ Ben 10 (เอ่อ....อย่าถามว่าทำไมผมถึงเล่นเกมนี้นะครับ แหม่---- ช่วยไม่ได้นี่ครับ เกมมันสนุกน่ารักนี่นา ดูท่าคนเค้าจะ hit กันซะด้วย...อ่า....ผมหมายถึง....พวก....เอ่อ....เด็กๆน่ะครับ แหะๆ ^_^lll)

ตอนแรกผมเองก็ไม่เคยเล่นหรอกเกมนี้ ลองซื้อมา ยังเล่นมั่วๆอยู่เลย (ตอนเล่นมั่วๆมันก็ตลกไปอีกแบบ) ตายก็บ่อยด้วย (คือ...ผมไม่รุ้ว่าต้องกดปุ่มไหนถึงจะเลือกร่างที่จะแปลงได้น่ะ) ตอนหลังๆนี่ ทนไม่ไหว ไม่ผ่านซะที เลยโทรไปหาเพื่อน ขอสูตรโกงเกมส์มาซะอย่างงั้น! ฮะ ฮะ ฮะ!! พอได้สูตรที่ว่ามานี่....การเล่นเกมก็สนุกขึ้นทันตาเห็น!! Ben 10 แกร่งเกินเด็กธรรมดามากๆ เท่ และถึกสุดๆ แม้แต่กระสุนก็ยิงไม่เข้า!! (<< ไอ่เรื่องกระสุนยิงไม่เข้านี่....ผมว่าถ้าในความเป็นจริง....เค้าเป็นเพื่อนกับ Superman ได้เลยนะเนี่ย ^^)

ได้เล่นเกมแล้วผ่อนคลายสบายอารมณ์ดีจัง เรื่องเครียดๆใน 2-3 วันที่ผ่านมาก็พาลหายไปหมด (แม้จะไม่หมดแบบ 100% ก็เหอะ) คืนนี้ผมว่าจะไม่ทำอะไรแล้ว ไม่อยากทำ ขี้เกียจมากๆ กะจะเล่นเกมไปเรื่อยๆจนกว่าจะง่วงนอนเล้ย!! ^w^ 

 

- Wally West -

 

Ps. เพิ่งจะรู้จากเพื่อนมาอีกทีว่ามีเกม JLA ขายด้วย....(แหม่...หลังเขาจริงแฮะเรา) ว่างๆลองไปหามาเล่นดีกว่า ^^

 

++++

 

Tango : งานเส็ด คนมีเวลาพักผ่อนซะที เหอๆๆๆ เครียดมาหลายวันแล้ว เบื่อออ!!! ขอกลับมา happy เหมือนเดิมดีกว่า หุหุหุ

 

Ps. ไอติมแพดเดิลป๊อปสีรุ้งอร่อยจริงๆนะ ^_^

 

 

 

จะแปลกมั้ยถ้า The Flash ที่ทุกคนคิดว่าร่าเริงตลอดจะมีช่วงเวลาที่เครียดจนหัวแทบระเบิด?

 

ผมพยายามทำดีที่สุดแล้วในเรื่องการงาน แต่ก็ยังโดนเจ้านายด่าว่า โดนประชดหาว่าผมกับทีมงานเอาแต่ใจ ไม่สนใจในหน้าที่การงาน .....เฮ้อ ผมล่ะเซ็งจริงๆ จะโดนงดเงินเดือนรึเปล่าก็ไม่รู้....

วันนี้พวกผมอุตส่าห์ถ่อไปถึง lab เพื่อฟังประชุมเรื่องโปรเจ็คของกลุ่มต่างๆ แน่นอนว่ารวมของกลุ่มผมด้วย คิดว่าจะมีอะไรดีเข้ามาบ้าง แต่.....ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรเท่าไหร่ .....ทุกอย่างยังเหมือนเดิม เรื่องแย่ๆในการทำงานก็ยังไม่หมดไป ยังคงดำเนินต่อไปไม่รู้ว่าเมื่อไหร่มันจะหมด TT__TT

......และแล้ววันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่งที่ผมไปหาดร.เครนที่ Arkham แล้วก็บ่นเรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นให้เค้าฟัง ดร.นิ่งมาก ไม่พูดขัดเลย จนกระทั่งผมบ่นจบ เค้าแนะนำผมว่าให้ยกเลิกโปรเจคที่ทำ แต่ผมว่าผมคงไม่ยกเลิกหรอก คุณคิดดูสิ คุณกับเพื่อนๆที่ร่วมงานพยายามกันมาตั้งนานเพื่อที่จะให้โปรเจคนี้สำเร็จ แต่จู่ๆจะมาบอกให้ล้มเลิกน่ะเหรอ? มันยากนาาา =_= เป็นไปไม่ได้หรอก เรายังไม่รู้เลยว่าข้างหนัาจะมีอะไรรอเราอยู่ บางทีมันอาจจะเป็นความหวังก็ได้ แม้มันจะน้อยนิดก็ตาม (....นี่ผมพยายามคิดในทางบวกตลอดเลยนะนี่)  ถ้าเรายอมแพ้ก่อน มันก็ดูเหมือนจะเร็วไปหน่อย

อ้อ....วันนี้ดร.เครนเล่าเรื่องที่เค้าทำนักศึกษาคนหนึ่งเป็นบ้าโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ รู้สึกว่านักศึกษาคนนั้นจะชื่อ โคอี้ รึอะไรประมาณนั้น .....ฟังแล้วก็น่าสงสารนักศึกษาคนนั้นอยู่เหมือนกันแฮะ ยังไม่ทันจะเรียนจบก็บ้าไปแล้วซะงั้น (....หวังว่าผมที่คุยกับดร.เครนคงจะไม่บ้าเหมือนกับโคอี้ไปด้วยหรอกนะ? ฮ่าๆ)

อยากจะสดใส อยากจะร่าเริง อยากจะบ๊องๆต๊องๆให้เหมือนปกติ แต่วันนี้ทำไม่ได้เลยจริงๆ รู้สึกแย่มากๆครับ TT__TT  ก็ใครมันจะไปคิดล่ะว่าคนอย่าง Wally West คนนี้จะมีวันที่ร่าเริงไม่ออกด้วย?

ตอนนี้ผมเขียนไดอารี่ไปซึมเศร้าไป ไม่รู้จะทำยังไงดี เปิดเพลงฟังก็ดูเหมือนจะไม่ค่อยช่วยเลย จะโทรไปหาคนอื่นๆใน JL ก็ออกจะดูเหมือนคนทำตัวมีปัณหา ตัวก่อกวน รึอะไรเทือกนั้นมั้ยนะ? ผมเริ่มหิวซะแล้วสิ เย็นนี้ยังไมได้กินอะไรเลยนี่นา (ไม่มีอารมณ์กิน)

 

- Wally West -

 

Ps. Sorry for being unhappy today. TT__TT

 

++++

 

Tango : โอยยยย guเครียดดดดด!!!! ช่วยด้วยโว้ยยยยยยย!!!!!! >[]<