GOD DAMNED HERO View my profile

Blackmask 01: Pride of the Eagle, Dignity of the Wolf

posted on 11 Mar 2008 22:44 by dcdiary  in Hush
Blackmask 01: Pride of the Eagle, Dignity of the Wolf

เสียงปืน เสียงกรีดดาบ เสียงหมัด
ทั้งหมดประกอบกันเป็นจังหวะเร่งเร้ามีพลังดุจดั่งท่วงทำนองโหมโรงชั้นยอด


ฉันอยู่ในรถ เอนหลังมองภาพการต่อสู้เบื้องนอก พ่นควันซิการ์ช้าๆ
หน้าจอโทรทัศน์ติดรถยนต์กำลังฉายภาพสารคดีการต่อสู้ระหว่างฝูงหมาป่ากับนกอินทรีสีทอง สัตว์ที่เป็นราชาแห่งการล่าเหยื่อ
เจ้านกอินทรีกรีดปีกร่อนลงโจมตีฝูงหมาป่าที่พยายามจะจับมัน แม้จะมีเพียงลำพัง แต่มันก็ไม่หลบหนี หลายครั้งที่คมเขี้ยวของหมาป่าเกือบจะคร่าชีวิตมัน แต่ก็ไม่สำเร็จ มันกลับพลิกเป็นฝ่ายใช้กรงเล็บแข็งแกร่งทั้งคู่เจาะขย้ำเนื้อหนังของศัตรู

ภาพในสารคดีช่างคล้ายภาพเหตุการณ์สดตรงหน้า
ฉันดูดซิการ์อีกครั้ง เอียงคอมอง

เด็กๆ ของฉันพยายามต่อสู้อย่างเต็มที่ แต่ก็ยังไม่สามารถสยบคนที่อยู่กลางวงล้อมได้
การต่อสู้ยืดเยื้อมาเกือบสามชั่วโมง เด็กๆ ของฉันล้มลงราวกับตัวโดมิโนถูกผลัก
ยิ่งต่อสู้ ก็ยิ่งเสียเปรียบ ทั้งที่เป้าหมายมีเพียงลำพัง

ในที่สุด กระสุนก็หมด...เท่ากับเป้าหมายไร้เขี้ยวเล็บ แต่เด็กๆ ของฉันกลับลังเล ยืนล้อมเป็นวง ไม่กล้าบุกเข้าไป จนกระทั่งนักฆ่าจากญี่ปุ่นตะโกนลั่น กรีดดาบบุกทะลวงเข้าจู่โจม การเคลื่อนไหวอันสับสนอลหม่านจึงเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง
แม้จะถูกกลุ้มรุมขณะไร้ซึ่งอาวุธ แต่ประกายตาคู่นั้นไม่ได้เปลี่ยนไปเลย มันยังคงดูหยิ่งผยอง คมปลาบ จนทำให้คู่ต่อสู้รู้สึกราวกับถูกกดให้ต่ำลงไป

ฉันนึกชื่นชมขวัญกำลังใจของเป้าหมายรายนี้
เคยได้ยินชื่อมาแล้ว...สืบประวัติมาแล้ว
เคยพบกันแล้ว...มากกว่าหนึ่งครั้ง
แต่ไม่คิดว่ายามต่อสู้จะ...ขนาดนี้

คืนนี้ ฉันหวังจะได้เห็นการต่อสู้เยี่ยงหมาจนตรอก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันได้เห็นการต่อสู้ที่น่าตื่นตาของสัตว์นักล่า โดดเดี่ยว แต่สง่างาม
มันเป็นภาพที่ชวนให้เลือดลมฉีดพล่าน
ฉันอยากโดดลงไปร่วมวงด้วยเหลือเกิน

การเคลื่อนไหวของเป้าหมาย ต่อเนื่อง รัดกุม เมื่อเปลี่ยนมาเป็นการต่อสู้ด้วยมือเปล่า ยิ่งชวนมองมากกว่าการต่อสู้ด้วยอาวุธปืน ขายาวแข็งแรงคู่นั้นขยับได้อย่างคล่องแคล่ว ทั้งหลบหลีกและโจมตี ชายเสื้อที่พลิ้วสะบัดระหว่างการเคลื่อนไหวในแต่ละครั้งทำให้ฉันนึกถึงปีก...ปีกของนกอินทรี...
ท่ามกลางห่ากระสุนและคมดาบ เป้าหมายของฉันยังเคลื่อนไหวอย่างไม่ลนลาน หลายครั้ง ที่อ่านทางคู่ต่อสู้ได้แม่นยำจนน่าตกใจ ความสามารถในการคาดการณ์และการตัดสินใจของเขาอยู่ในระดับยอดเยี่ยมทีเดียว

ในสารคดี อินทรีสีทองถูกหมาป่าตัวหนึ่งกัด ลากลงดิน เจ้าอินทรีใช้กรงเล็บแข็งแรงจิกขยุ้มเข้าที่ตาสองข้างของหมาป่าตัวนั้น หมาป่าตัวอื่นๆ กลุ้มรุมเข้ามา มันยังไม่ทันบินขึ้นก็ตกอยู่ใต้กรงเล็บของหมาป่าอีกตัว แต่มันก็ไม่ยอมแพ้ มันต่อสู้ขับไล่หมาป่าตัวอื่นๆ จนกระทั่งเหลือหมาป่าอีกเพียงตัวเดียว
หมาป่าตัวนั้นทำสำเร็จ
มันงับปีกอินทรีได้ข้างหนึ่ง

ขนปีกสีแดงเหลือบทองงดงามหลุดกระจายบนพื้นหิมะ...

ฉันเหลือบมองการต่อสู้อีกครั้งเมื่อเสียงปืนเงียบหายไป
เด็กๆ ของฉันถูกล้มหมดแล้ว ผู้ที่ยังยืนหยัดต่อสู้ มีเพียงนักฆ่าชาวญี่ปุ่นซึ่งถูกจ้างมาด้วยราคาสูงลิบลิ่ว
ดาบญี่ปุ่นเล่มงามในมือนักฆ่าส่งประกายเย็นเยียบสะท้อนแสงจันทร์เพ็ญ
เมื่อนักฆ่านิ่ง เป้าหมายก็นิ่ง
แต่...ฉันเห็นเลือดหยดลงมาตามขาแข็งแรงนั่น บาดเจ็บแล้วสินะ?
อย่างไม่คาดคิด เป้าหมายของฉันเป็นฝ่ายเปิดฉากก่อน เขาบุกเข้าหาทั้งที่ไม่มีอาวุธ เข้าประชิดตัวนักฆ่าอย่างรวดเร็ว แต่ฝ่ายนักฆ่าก็สมกับเป็นมืออาชีพ เขาเลือกที่จะรักษาระยะห่างเอาไว้โดยการก้าวถอยและตวัดดาบจู่โจมสวน
เป้าหมายพลิกตัวหลบ แต่ไม่ไวพอ คมดาบกรีดเสื้อตัวในกับผ้าพันแผลที่ปกปิดโฉมหน้าของเขาขาดออกจากกัน เขาสลัดเสื้อทั้งตัวนอกตัวในทิ้งอย่างรวดเร็ว รวมทั้งกระชากผ้าพันแผลที่หลุดลงมาปิดการมองเห็นออกด้วย

เส้นผมสีแดงโผล่พ้นผ้าพันแผลออกมาให้เห็นเป็นครั้งแรก มันส่องประกายสีทองงดงามเมื่อต้องแสงจันทร์...


นักฆ่าฉวยโอกาสรุกไล่ ตัวดาบส่งเสียงน่าสะพรึงเมื่อกรีดฝ่าอากาศ เป้าหมายถูกรุกจนถอยมาเกือบติดรถที่ฉันนั่ง เขาเหวี่ยงตัวข้ามกระโปรงรถไป เฉียดคมดาบที่ฟันลงมาเพียงนิดเดียว
หยดเลือดจากต้นขาเป้าหมายสาดเปรอะกระจกหน้ารถ
นี่ฉันกำชับไว้แล้วนะ ว่าอย่าฆ่า ฉันต้องการให้จับเป็นเท่านั้น

การต่อสู้เข้มข้นขึ้น เมื่อเป้าหมายเปลี่ยนเป็นฝ่ายรุกเข้าหาผู้ไล่ล่าอีกครั้ง เขาเบี่ยงตัวหลบดาบที่แทงเข้าหา และใช้มือทั้งสองข้างประกบคมดาบ...บิด!
ดาบเล่มยาวเรียวหักสะบั้น
รอยยิ้มปรากฏขึ้น แนวฟันขาวเรียงเป็นระเบียบโผล่ให้เห็นแวบหนึ่ง
ฉันปรบมือให้
การเคลื่อนไหวนี้รวบรัดและอาจกล่าวได้ว่า งดงาม
กำปั้นของผู้เป็นเป้าหมายเสยเข้าที่ปลายคางของนักฆ่า เร็ว และแรง! เพียงครั้งเดียวร่างเล็กเตี้ยแบบชาวเอเชียหากเต็มไปด้วยมัดกล้ามก็ปลิวลิ่วไปกองรวมกับบรรดาร่างที่เหยียดยาว
อยู่ก่อนหน้า แต่ถึงแม้จะหมดสติไป มือก็ยังกำดาบหักไม่ยอมปล่อย

เป้าหมายที่ตอนนี้กลายเป็นฝ่ายเหนือกว่ากลับไม่ตรงเข้าไปซ้ำ แต่หยุดยืน มองจนแน่ใจว่านักฆ่าจะไม่ลุกขึ้นมาอีก จากนั้นจึงโค้งคำนับอย่างล้อเลียน ฉันเห็นประกายสนุกสนานวิ่งอยู่ในดวงตาสีฟ้าจัดของเขา
เขามองมาทางฉัน ยิ้ม
เป็นรอยยิ้มที่เปิดเผยและเปี่ยมด้วยความมั่นใจ
เกือบจะเป็นยโส
เขายกมือขึ้น กระดิกนิ้วเรียกฉัน
ช่างกล้า...ฉันแค่นหัวเราะ เปิดประตูรถ

ฉันสาวเท้าเข้าไปยืนอยู่เบื้องหน้าเขา
เขาจ้องกลับโดยไม่ถอยหนี
ในระยะใกล้แค่เอื้อมถึงนี้ ฉันมองเห็นรอยแผลเป็นนับไม่ถ้วนที่พาดผ่านร่างเขาได้อย่างชัดเจน
แผลเป็นเหล่านี้อาจดูน่าเกลียดหากอยู่บนร่างผู้อื่น แต่เมื่อมันอยู่บนร่างเขา กลับให้ผลตรงกันข้าม
ฉันไล่สายตาตั้งแต่ช่วงขายาวแข็งแกร่งทั้งคู่ ขึ้นมายังแนวโค้งของสะโพก ผ่านเอว แผ่นอก ไหล่ และลำคอ ไปจนถึงใบหน้า...มาหยุดที่ดวงตา...
ที่ผ่านมา จะมีสักกี่คนที่กล้าสบตาคู่นี้?

เก่ง ทะนงตน
มีบุคลิกที่กดข่มผู้อื่นได้โดยธรรมชาติ
นั่นแหละ...เขาละ...เป้าหมายของฉัน

นั่นแหละ
ฮัช

"ไม่คิดว่าจะได้พบกันอีกในก็อธแธม" ฉันกล่าว
เขายิ้ม
ฉันยิ้มตอบ แต่ภายใต้หน้ากาก เขาย่อมไม่เห็นสีหน้าของฉัน
"รับปากคนไข้ไว้ ยังไงก็ต้องมา" เขาเอ่ยตอบ
"มีนัดผ่าสมองที่ไหนหรือไง ดร.โธมัส เอลเลียต?" ฉันจงใจเอ่ยชื่อเขา
"ดร.เอลเลียตตายแล้ว" เขาพูดยิ้มๆ
ฉันค่อนข้างชอบเสียงของเขา ...นุ่ม... แต่เมื่อเขาพูด คุณต้องฟัง
"ถ้าอย่างนั้น...ฮัช...ของอยู่ไหน?"

ฉันชักปืนจ่อหัวเขา

เขาไม่ตอบ แต่ยกมือขึ้น มือเปล่า...
รอยยิ้มยังประดับอยู่บนใบหน้าเขา

ฉันจ้องตาเขา...นาน
และในที่สุดก็คลายมือออก ปล่อยให้ปืนร่วงลงพื้น

ใช่สิ ในเมื่อคู่ต่อสู้ไม่มีอาวุธ ฉันจะใช้อาวุธได้ยังไง

อินทรีก็มีความภาคภูมิของอินทรี
หมาป่าก็มีเกียรติของหมาป่า
จริงไหม?

ฮัชหัวเราะ
ฉันหัวเราะตาม


แล้ว...จากนั้น เราก็เปิดฉากสู้กัน
!

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Next Episode : I'm a big bad wolf
Coming soon.
(กร๊าก เป็น Episodeๆ แบบนี้ คิดถึงหนังซีรี่ส์จริงๆ แล้วสิ)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

EVE: เห็นแทงโก้เปิดซีซั่นแล้ว อีฟเปิดมั่งจิ้!! ฮ่าๆ
เปิดด้วยฝั่ง Blackmask ก่อน แต่ความจริงก็ถือเป็นเอนทรี่เปิดตัว Hush นั่นแหละ กั่กๆ มันเป็นตอนหนึ่งที่ไม่จบสมบูรณ์ (ดูไปดูมาเหมือนเป็นฉากเปิดตัวแบบเป็นทางการของตัวละครใหม่มากกว่านะ ฮ่าๆ)
ของที่ BM พูดถึงคืออะไร แล้วเรื่องมันไปไงมาไงก็จะค่อยๆ พูดถึงต่อไปในเอนทรี่ถัดจากนี้นะจ๊ะ ฮิฮิฮิ

ปล. Catagories เต็ม ดังนั้น ขอรวม Blackmask ไว้กับ Hush นะจ๊ะ
ปล.2 เพลงนี้กะใช้กับเอนทรี่เปิดตัวของ Blackmask เอามาลงไว้ตรงนี้แทนนะ

* EDIT: อีฟเอาเพลงออกแล้วนะ ค้างมาหลายวันแล้ว ^ ^ น่าจะได้ฟังกันหมดแล้ว (Kill Yourself-Timbaland)
จุ๊บๆ

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

เอ๋~!เปิดฉากสู้กันแบบไหนเหรอค่ะ .....ชักอยากรู้แล้วสิ.....แต่คำว่าเปิดฉากสู้ของBlackMarkเนี่ยคงไม่ธรรมดาสินะ หึๆๆๆๆๆ.....
(ชักหื่นแล้วตรู)
อ๊ากกกกกกกกกก ในที่สุดก็ได้ฤทธิ์เปิดตัวฮัชกับพี่กะโหลกดำซะที รอมานานแร้ว กี๊ดดดด จะรออ่านต่อปายนะเคอะ

#1 By erwine_duk on 2008-03-11 23:12

ย้ากกกกกกกกกกกกก
พี่ฮัชมาแล้วววววว
บรรยายแผลเป็นได้เห็นภาพมากเลยนะฮร้า กระเทยแตก
กรีดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

#2 By Adrias on 2008-03-12 15:42

เปิดซ๊ซันอย่างงดงามไปแล้วสำหรับ
แบล๊คมาร์ค และฮัช ตอนนี้
รอ เหล่าพวกผู้ร้าย กัะบพวกเหล่าฮีโร่จะดำเนินซีซันยังไงเคอะ

#3 By GOD DAMNED HERO on 2008-03-12 16:18

เปิดตัวอย่างสมศักดิศรี มากมายว่ะ ฮัช แบลคมาสค์
เรื่องแรงแหงๆ มาแบบมีพล้อต 55 ขอชมว่าฉากต่อสู้ มันส์นะเนี่ย แกแต่งได้ไง ฉันก็ยังไม่เข้าใจ เอาเป็นว่าซีรี่ ซีซั่นนี้ ทั้ง ฮัช ทั้งแบลคมาสต์ อยู่ในมือแก เพราะงั้นทุกอย่างคงเป็นไปอย่าง ราบรื่น (ซึ่งแปลว่ากรุจะได้อ่านอะไรมันสๆ อย่างแน่นอน)
เชื่อในความสามารถอีฟ ที่เหมือนจะอัพขึ้นไปข้างหน้าได้อีก ใหช่วยอะไรก็บอกนะจ้ะ
ps แกทำให้ตัวร้ายระดับไม่สูงมากของห่วงโซ่อาหารดูสูงส่งโคตรเลยมิง ชอบว่ะ แบลคมาสค์ เท่ขนาดนั้นได้ไง

#4 By [ s h a k e ] on 2008-03-12 22:47


Tango : โอ..เจอหน้ากันก้สู้กันแล้วเรอะ??? ....หึหึหึ sm แน่เรยคู่เนี้ย---- แหงๆ ฮี่ๆๆ

#5 By Gu_Tango on 2008-03-14 21:13